eMule (osiołek) jest typowym przykładem programu w architekturze peer-to-peer, działającym pod systemem Windows oraz Linuks (jako xMule). Jest dzisiaj jednym z najpopularniejszych i najbardziej godnych zaufania klientów P2P. Nad jego udoskonaleniem i rozbudową bezustannie pracuje wielu programistów, a wszystko to dzięki promowanej przez niego polityce Open Source. Obecnie projekt obsługiwany jest przez 16 osób, z czego aż 12 jest testerami. Czuwają oni nad bezpieczeństwem ściąganych plików, aby były wolne od programów Adware, Spyware itp. oraz by nie zawierały żadnych błędów. Dodatkową, ogromną zaletą Mule, jest możliwość podglądu zasobów, zanim są one całkowicie pobrane. Pozwala to użytkownikowi kontrolować na bieżąco, czy ściąga właściwy plik i uniknąć niepotrzebnego rozczarowania. Program eMule pozwala pobierać bardzo różnorodne zasoby, od plików tekstowych poczynając, przez audio, video, grafikę, aż na obrazach płyt kończąc. W celu lepszej komunikacji pomiędzy użytkownikami i przyspieszeniu przepływu informacji, eMule udostępnia wbudowany kanał IRC, pozwalający porozumiewać się osobom z całego świata. Co więcej, istnieje tez możliwość dodawania innych użytkowników do swoich znajomych, co pozwala na bieżąco śledzić kto aktualnie jest online. Aby uniknąć sytuacji, gdy klient jedynie pobiera pliki nie udostępniając wcale swoich zasobów, eMule wprowadził skuteczny system kredytowania. Nagradza on użytkowników, którzy udostępniają najwięcej danych, a tym samym najbardziej wzbogacają indeks zasobów serwera. Im więcej użytkownik wysyła danych do innego użytkownika, tym szybciej będzie mógł pobrać jego zasoby. Polityka programu eMule egzekwuje od swoich użytkowników udostępnianie plików także na inne sposoby. Pliki większe niż 9500 kB ściągane są w częściach, a każda z części zostaje automatycznie udostępniona innym użytkownikom, mimo iż cały plik nie został jeszcze pobrany. Innym sposobem jest uniemożliwienie użytkownikowi zmniejszenia prędkości wysyłania danych do wartości mniejszej niż ¼ prędkości, z jaką sam pobiera pliki. W sytuacjach ekstremalnych, klienci jedynie pobierający, a nieudostępniający zasobów, są blokowani przez mody eMule. Dzięki tym restrykcyjnym zasadom program eMule podtrzymuje zasadę równy z równym, według której funkcjonują sieci P2P. Pomimo mogących zniechęcić obostrzeń w regulaminie, średnia ilość użytkowników eMule sięga 20 milionów. Taka ilość osób udostępniających swoje zasoby, znacznie zwiększa prawdopodobieństwo odszukania rzadkich, unikatowych plików. Od momentu powstania eMule w 2002 roku, został on ściągnięty z serwisu Source Forge ponad 325 milionów razy. W statystyce tego serwisu eMule plasuje się niezmiennie na pierwszym miejscu listy najczęściej ściąganych projektów. Łatwość obsługi, liczne udogodnienia, dodatkowe usługi, bogaty indeks zasobów oraz dostępność i brak opłat za użytkowanie zwiększają wciąż rosnącą popularność eMule i motywują jego twórców do wprowadzania kolejnych usprawnień. Nie dziwi więc fakt, że najnowsze wersje eMule zostały wzbogacone o obsługę sieci Kad, wyszukiwanie Unicode, pozwalające stosować w wyszukiwanych frazach znaki spoza alfabetu łacińskiego. Znacznie poprawiono też bezpieczeństwo eMule ograniczając uprawnienie niektórych użytkowników i wprowadzając system inteligentnego wyłapywania błędów w ściąganych plikach. Dużą zaletą jest też możliwość zmiany języka aplikacji na Polski, co czyni program przystępniejszym dla naszych rodaków.

Największa sieć p2p – eDonkey, bo o niej mowa, z punktu widzenia wszystkich użytkowników, podobna jest do sieci Fast Track, z której korzysta około 3 mln ludzi. Dzięki eDonkey można wymieniać sie dowolnymi plikami z osobami z różnych stron świata. Jej minus, bo oczywiście taki istnieje, to ogromne kolejki do mniej popularnych plików, które porównać można często do tych z czasów PRL-u. Na ściąganie plików trzeba czekać, zwłaszcza, gdy dopiero co zaczęliśmy pracę z programem, nawet kilka dni. Ale spokojnie. Czas oczekiwania ulega zmniejszeniu. Im dłużej korzystamy z eDonkey, tym krócej czekamy, dlatego jej zwolenników nadal przybywa. Do korzystania z tej sieci wymagane jest posiadanie tzw. Programu klienckiego. Istnieje wiele takich klientów. Są to m.in.: eMule, który działa w systemie Microsoft Windows ( jego wersja xMule pracuje w Linuksie natomiast aMule w Linuksie, Solarisie, FreeBSD i MacOS-ie), MediaVAMP, który jest najbardziej popularny w Korei Płd., MLDonkey ( napisany w języku Ocaml i pracujący na prawie wszystkich platformach, obsługujący przy tym inne sieci p2p), eDonkey2000. Rozpowszechniająca ten ostatni program kliencki firma MetaMachine, zmuszona była do zapłacenia 30 milionów dolarów odszkodowania za straty, jakie w jej wyniku poniósł przemysł muzyczny. Jak do tego doszło? Otóż w przeciwieństwie do starszych programów, takich jak Napster, który umożliwiał ściąganie tylko niewielkich rozmiarów plików, eDonkey2000 umożliwiał użytkownikom pobieranie i wymienianie sie materiałami o wielkości przekraczającej nawet gigabajt. Dzięki temu stało spopularyzowało sie rozpowszechnianie pirackich kopii programów i gier komputerowych. Nie trudno było tez ściągnąć cale albumy, dyskografie muzyczne i filmy w formacie Divix. Dzięki obsłudze BitTorrent ( jest to inny popularny protokół wymiany plików) program był bardzo odporny na krążące w Internecie fałszywki – pliki udające popularne tytuły. Jak więc działa sieć eDonkey? To proste. Choć sieć ta jest zdecentralizowana, do jej pracy konieczna jest obecność serwerów. Są to tzw. serwery informacyjne. Odpowiedzialne są one za indeksowanie i wyszukiwanie plików posiadanych przez klientów. Serwery te łączą się ze sobą, co umożliwia przeszukiwanie sieci z dowolnego serwera. Każdy klient posiada kolejkę, w której ma możliwość ściągania plików. Pobieranie to odbywa sie porcjami 9, 28 MB. Możliwe jest pobieranie różnych porcji plików od różnych klientów. Aby zapobiec pobraniu pliku w uszkodzonym stanie, każda porcja jest dodatkowo haszowana. Polega ona na stworzeniu, na podstawie danych w pliku, sumy kontrolnej. Jeśli zmieniony byłby chociaż jeden bajt, powstałaby zupełnie inna wartość. Rozwiązanie to pozwala znakomicie znajdować błędy w zbiorach. Dzięki niemu eDonkey sprawdza także czy dwaj użytkownicy nie rozprowadzają tego samego pliku. Haszowanie daje też inne możliwości. Jest wykorzystywane w technice ICH (”inteligentne radzenie sobie z błędami”). Technika ta redukuje dane, które należy ponownie skopiować w przypadku wykrycia błędów transmisji. Gdy okaże się, że plik jest uszkodzony, należy pobrać go od nowa. W większości przypadków błędnych jest tylko kilka lub kilkanaście bajtów. W praktyce, zbiór jest ponownie pobierany – bajt po bajcie. Nowo skopiowane informacje są dodawane do pliku i ponownie liczona jest suma. Zaletą tej sieci jest wiec bezbłędny transfer plików i uniemożliwiające oszustwa lokalne przeliczenie stosunków załadowań do pobrania.