Idea sieci P2P (peer-to-peer – równy z równym) powstała w celu umożliwienia elektronicznego rozpowszechniania danych. Stanowiła ona odpowiedź na scentralizowany model Internetu, który uniemożliwiał użytkownikom pobieranie takich zasobów jak chronione przez prawa autorskie pliki mp3 czy filmy. W dobie rosnącego zainteresowania darmowym pozyskiwaniem plików multimedialnych z Internetu niemal niezbędne stało się stworzenie sieci P2P, która zaspokoiłaby rosnące apetyty użytkowników. Model sieci P2P zapewnia wszystkim użytkownikom te same prawa (stąd jego nazwa), tak, więc każdy komputer podłączony do tej sieci może pełnić rolę zarówno klienta jak i serwera. Pobierając i instalując na komputerze odpowiednią aplikację, możemy bez żadnych przeszkód czerpać z zasobów pozostałych użytkowników sieci, jednocześnie udostępniając im nasze dane multimedialne zgromadzone na naszym dysku. Dzięki sieci P2P uzyskujemy dostęp do treści, których zwykle nie znajdziemy na publicznych serwerach WWW. Nierzadko możemy pozyskać materiały trudne do zdobycia, stare utwory muzyczne, filmy anime, unikatowe nagrania z koncertów, piosenki mniej znanych zespołów czy wersje elektroniczne trudno dostępnych książek. Sieć P2P stanowi więc niewyczerpane źródło zasobów dla prawdziwych kolekcjonerów plików multimedialnych, bo dzięki niej mogą uzupełnić swoje zbiory o perełki, których nie byliby w stanie zdobyć w inny sposób. Rozwój sieci P2P jest ściśle powiązany z rosnącym zapotrzebowaniem internatów na darmowe pliki multimedialne. Do dnia dzisiejszego powstało wiele systemów P2P. Nalezą do nich takie sieci jak: IRC, Napster, eDonkey, FastTrack, Freenet, Direct Connect, Audiogalaxy, Gnutella czy Skype. Funkcjonują one według dwóch systemów, posiadając lub nie posiadając serwera centralnego. Oczywiście z punktu widzenia użytkownika lepsze są te, które posiadają takowy serwer, gdyż przechowywane są na nim dane o wszystkich podłączonych użytkownikach oraz indeksy dostępnych plików. To znacznie ułatwia poszukiwania upragnionego pliku oraz komunikację pomiędzy użytkownikami, ponieważ serwer centralny zwykle oferuje dodatkową usługę w postaci czata. Dzięki temu mamy możliwość uprzyjemnienia sobie czasu oczekiwania na ściągany plik pogawędką z innymi użytkownikami oraz poinformowania innych o poszukiwanym zbiorze danych. Sporym problemem P2P jest duża ilość chętnych do ściągania zasobów, zaś mała do ich udostępniania. Dlatego wiele sieci wprowadziło obowiązek udostępnienia pewnej ilości danych, aby w ogóle można było zacząć korzystać z zasobów innych użytkowników. Do takich sieci należy np. Direct Connect, której regulamin nakazuje udostępnić minimalną ilość zasobów, zwykle w przedziale 2-10GB. Kolejnym mankamentem sieci P2P jest przerywanie pobierania pliku, gdy udostępniający go użytkownik rozłącza się z serwerem. Sytuacja ta skazuje pobierającego na niepewność aż do momentu pobrania całego pliku. Nowsze sieci P2P oferują pełna automatyzację procesu pobierania i same wyszykują inne źródło danych, po czym wznawiają pobieranie pliku od nowo znalezionego użytkownika. Jednak pomimo tych niegodności sieci P2P SA dzisiaj najpopularniejszym źródłem pozyskiwania plików multimedialnych, a zainteresowanie nimi stale rośnie. Ciągłe ich udoskonalanie i dodawanie kolejnych usług powiększa wciąż grono ich użytkowników, zwiększając tym samym indeks zasobów dostępnych w Internecie. Nie ma dziś chyba osoby, która nie skorzystałaby z dobrodziejstw darmowych plików dostępnych w sieciach P2P.