Aplikacja FastTrack była jeszcze kilka lat temu jedną z najbardziej popularnych sieci wymiany plików peer2peer, głównie za przyczyną programu obsługującego tą sieć pod nazwą Kazaa. Protokół FastTrack i klient Kazaa zostały stworzone i opracowane przez zespół estońskich programistów z firmy BlueMoon Interactive z Jaanem Tallinn’em na czele. Ten sam zespół stworzył później komunikator Skype. Program na rynek wprowadzili Niklas Zennström ze Szwecji i Janus Friis z Danii przez swoją holenderską firmę Consumer Empowerment. Premiera miała miejsce w marcu 2001, a należy pamiętać, że w lipcu tego samego roku został zamknięty Napster, kończąc tym samym erę sieci pierwszej generacji. Sieć FastTrack cechuje się głównie wielowarstwowością przez co komputery do niej podłączone, które dysponują większą mocą otrzymują status super-węzłów, nazwa ta wywodzi się od angielskiego SuperNodes. Każdy niezależny uczestnik sieci, jeżeli spełnia minimalne wymagania dotyczące mocy procesora, przepustowości łącza internetowego i tym podoben kryteria może stać się takim super-węzłem. Oczywiście zarządzanie tym procesem jest w stu procentach automatyczne, co oznacza, że sieć w sposób dynamiczny przyznaje i odbiera status super-węzła. Poprzez sieć typu FastTrack możemy wymieniać się wszystkimi typami plików. Innym plusem tej sieci jest dość szybkie i skuteczne wyszukiwanie pożądanych plików, minusem zas jest fakt, że informacja o stosunku danych pobranych i wysłanych są przechowywana na komputerze i może łatwo być fałszowana. Wśród programów klienckich sieci należy wymienić przede wszystkim oryginalny program, czyli Kazaa Media Desktop. Zawiera on niestety oprogramowanie adware i szpiegujące, przez co korzystanie z niego nie jest zalecane przez doświadczonych i obytych w tego typu programach użytkowników. Innym okrojonym, ale jednocześnie wzbogaconym programem jest wersja Kazaa Lite K++ w której nie ma już programów szpiegowskich. Zaletą tego programu jest, że posiada przydatne narzędzia w tym nieograniczony bitrate dla plików typy MP3, dzięki czemu pobierana muzyka jest bardzo dobrej jakości. Również pozbawiona wszelkich programów szpiegowskich jest K-Lite, która obsługuje dodatkowo linki zakładkowe i magnetyczne. Innym podobnym do Kazaa Media Desktop klientem jest Mammoth, który jest zupełnie darmowy i posiada ładny, zbliżony do oryginalnego interfejs. Jest również bardzo łatwy w obsłudze, a także posiada wbudowany IRC. Dodatkową zaletą jego jest fakt, że nie obciąża procesora. Ostatnim ważnym programem działającym na sieci FastTrack jest iMesh, który pozwala na dzielenie się między użytkownikami wszelkiego rodzaju plikami, ale najlepiej radzi sobie z plikami muzycznymi. Ostatnio w wyniku porozumień z RIAA (Recording Industry Association of America) oraz MPAA (Motion Picture Association) pobieranie pirackich kopii utworów i filmów w tym programie jest bardzo utrudnione.

Wielu znawców internetu i związanych z nim technologii twierdzi, że przyszłość sieci pee-to-peer należy do programów pokroju Freenet, który jest zdecentralizowaną, a przede wszystkim anonimową siecią dystrybucji informacji. Freenet stworzona została w celu zapewnienia użytkownikom jak największego bezpieczeństwa i prywatności. Sieć ta wykorzystuje łącza i dyski podłączonych użytkowników, analogicznie do sieci Torrent. Jej pierwotnym twórcą był irlandzki programista Ian Clarke. W początkowym założeniu miała ona uniemożliwić komórkom rządowym i korporacyjnym blokowanie swobodnego przepływu informacji, poprzez wykorzystanie bezpiecznego routingu między użytkownikami i szyfrowanie danych przed innymi osobami spoza sieci. Zakładano także, że użytkownicy dobrowolnie udostępnią miejsce na swoich dyskach i swój transfer dla lepszego działania sieci. Transfer danych nie odbywa się bezpośrednio, ale poprzez inne węzły sieci, przez co nie wiemy, czy użytkownik z którym jesteśmy aktualnie połączeni posiada pliki które nam przesyła na swoim dysku, czy jest tylko pośrednikiem. Pamiętać również należy, że część danych w których wymianie użytkownik uczestniczy, zachowywana jest na dyskach komputerów pośredniczących, a całość transmisji jest szyfrowana, zresztą tak samo jak przechowywane dane. Oznacza to, że użytkownik nie może sam sprawdzić jakie dane przechowuje na dysku i w wymianie jakich danych pośredniczy. Przewagą Freenet nad większością programów peer-to-peer jest sposób komunikacji pomiędzy użytkownikami i wysokie bezpieczeństwo zastosowanej technologii. Program całkowicie oddziela strukturę sieci i protokołów od komunikacji prowadzonej między użytkownikami. Zaletami tej sieci jest bardzo duża anonimowość. Mamy też zjawisko samooptymalizacji, która oznacza, że dane często pobierane w jakiejś części sieci przemieszczają się w tą część, a te którymi interesuje się dużo osób pozostają w sieci dłużej. Poza tym system jest całkowicie niewrażliwy na różne formy cenzury i działania utrudniające swobodny przepływ informacji takie jak filtrowanie, nakazywanie usunięcia danych, czy próby namierzenia źródeł i osób pobierających dane. Jednak wadą tego programu jest ograniczona wydajność i przepustowość. Inną wadą tego systemu jest brak mechanizmów wyszukiwania danych działających w ramach samego Freenet. Przy wyszukiwaniu posługiwać się trzeba najczęściej programami bazującymi na tej sieci takimi jak choćby Frost, czy Thaw. Na koniec pamiętać należy, że pojęcie anonimowa sieć P2P w odniesieniu do aplikacji Freenet może być mylące, gdyż nawet zamknięta sieć działa w otwartym internecie, a więc musi posiadać identyfikowalne adresy. Niestety sieć Freenet nie zdobyła popularności jaką zakładał jej twórca, chociaż jest najlepszą aplikacją ze wszystkich programów gwarantujących bezpieczną i anonimową wymianę w sieci. Nie ma jednak wątpliwości, że przy pewnych usprawnieniach programy takie będą zdobywały coraz więcej zwolenników wśród użytkowników sieci.