Architektura sieci P2P jest konstrukcją służącą głównie do wymiany zasobów niedostępnych na zwykłych stronach internetowych. Nie można w niej wyróżnić głównego komputera, stanowiącego serwer zasadniczy. Wszyscy użytkownicy podłączeni do sieci P2P są zarówno klientami jak i serwerami dla pozostałych stacji roboczych. Jest to w pewnym sensie zaletą takiego systemu, ponieważ nie wymaga on pośrednictwa serwera głównego i nie ma konieczności żmudnego przesyłania plików, aby ktoś inny mógł z nich skorzystać. Sieć taka jest bardzo dynamiczna i elastyczna i zmienia się w zależności od tego, jacy użytkownicy są aktualnie zalogowani. Sieci P2P posiadają jedynie serwery gromadzące bazy danych o zasobach, umożliwiające wyszukiwanie plików oraz implementujące dodatkowe narzędzia takie jak czaty dla internatów. Jednak brak serwera głównego, który aktualizowałby na bieżąco połączenia użytkowników, można uznać także za wadę P2P. Powoduje to bowiem, że wyszukiwanie konkretnych osób, od których chcielibyśmy pobrać dane, jest bardzo powolne. P2P oferuje w dużej mierze dane o zastrzeżonych prawach autorskich. Rozpowszechnianie takich plików jest więc nielegalne. Chcąc stać się klientem sieci musimy udostępnić określoną ilość danych a nawet, jeśli nie musimy tego robić, większość programów do pobierania zasobów traktuje zapisane już na dysku fragmenty plików jako dane udostępnione. Chcąc czy nie chcąc rozpowszechniamy mimowolnie materiały o zastrzeżonych prawach autorskich. Dlatego dużą zaletą sieci P2P jest stały rozwój w kierunku zapewnienia użytkownikom stu procentowej anonimowości. W chwili obecnej niestety, można jeszcze namierzyć osoby korzystające z P2P przy pomocy adresu IP. Sposobu tego używają organizacje takie jak RIAA, aby walczyć o prawa autorskie plików rozpowszechnianych w Internecie. Istnieje więc ryzyko ponoszenia prawnych konsekwencji korzystania z zasobów sieci P2P. Pozyskiwanie rzadkich i trudno dostępnych danych, takich jak utwory muzyczne, filmy, ebooki, gry czy oprogramowanie, przy tym zupełnie za darmowo stanowi kuszącą perspektywę dla Internatów. Mnogość danych, jaką oferują sieci P2P, daje im przewagę nad standardowym systemem C2S (klient-serwer). Prostym przykładem C2S strona internetowa umieszczona na serwerze gdzie każdy użytkownik może ją przeglądać nie udostępniając żadnych zasobów. Ta ogromna ilość zasobów stanowi zaletę P2P, każdy użytkownik musi jednak wiedzieć, że rozpowszechnia i pobiera dane na własną odpowiedzialność i musi liczyć się z konsekwencjami takiego działania. Ostatnie badania instytutów badawczych takich jak TNO czy SEO pokazują, że rozpowszechnianie plików P2P znacznie przyczynia się do poprawy ogólnego dobrobytu społeczeństwa. Zgoła odmiennego zdania są wielkie koncerny muzyczne i korporacje, które tylko w samym sektorze muzycznym rok rocznie trącą ponad 100 milionów euro. Dynamiczny rozwój sieci P2P posiada jeszcze inne zalety. Prędkość pobierania plików znacznie wzrosła ostatnimi czasy. Obecnie pliki muzyczne można pobierać już czasie rzeczywistym. Jest to możliwe dzięki udostępnieniu funkcji mirroring, która pozwala pobierać jeden plik z kilku źródeł, poprzez podzielenie go na kilka segmentów i ściąganie każdej od innego użytkownika. Także oferowane dzisiaj skanery antywirusowe i antyszpiegowskie dają użytkownikowi większe poczucie bezpieczeństwa, jednak i tak czasem zdarza się ściągniecie zainfekowanych zasobów. Wielką zaletą sieci P2P jest jej ogromna elastyczność, dynamiczny rozwój oraz gigantyczne zainteresowanie coraz to nowych użytkowników, dlatego można się spodziewać stałego jej urozmaicania w Internecie.